Friday, 28 May 2010
Saturday, 15 May 2010
Επιχειρηματικό περιβάλλον και Στρατηγική των επιχειρήσεων...η επανάληψη μήτηρ μαθήσεως!
Για έναν οργανισμό (ή εταιρεία), ο πρώτος, θεμελιώδης και καθοριστικός παράγοντας για την κερδοφορία της είναι, η ελκυστικότητα του κλάδου στον οποίο δραστηριοποιείται. Ο απώτερος σκοπός της ανταγωνιστικής στρατηγικής μιας εταιρείας είναι, να ανταποκριθεί στις ανάγκες της αγοράς και να τροποιήσει τους κανόνες του παιχνιδιου προς όφελος της (Porter, 1985).
Η ανάλυση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, όπου μια εταιρεία δραστηριοποιείται, προϋποθέτει ότι, η αγορά έχει προκαθοριστεί και η εταιρεία έχει σαφή παρουσία σε αυτήν.
Η αναγνώριση της αγοράς που επιλέγεται για ανάλυση, αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά προαπαιτούμενα για τον καθορισμό και της τελικής στρατηγικής. Για παράδειγμα, δικαιολογείται η παρουσία μιας εταιρείας με ένα μόνο προϊόν σε ένα τμήμα της αγοράς, να αποτελεί και την βάση διαμόρφωσης της συνολικής στρατηγικής της; Μήπως είναι απαραίτητη η συνολική εκτίμηση των δυνατοτήτων των προϊόντων, των δυνάμενων αγορών που θα μπορούσαν να εξυπηρετηθούν (πραγματοποιηθούν πωλήσεις), και μιας τελικής εκτίμησης και πρόβλεψης της κερδοφορίας και δυνατοτήτων για την αγορά που επιλέγεται κάθε φορά; (Grant, 1997).
Αναλύοντας το επιχειρηματικό περιβάλλον, είναι δυνατόν να εκτιμηθεί η κερδοφορία, μακροπρόθεσμα (εάν υπάρχει ή δεν υπάρχει), αλλά ίσως πιο σημαντικό από όλα, η θέση της εταιρείας στην εν λόγω αγορά. Η ανάλυση, επιτρέπει επιπρόσθετα και την ανάδειξη της στρατηγικής εκ των προτέρων, μια και διερευνώνται οι δυνατότητες και το μέλλον των προς διερεύνηση αγορών. Σχετικά με το ανταγωνιστικό περιβάλλον, τα πιο σημαντικά ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν είναι (Higgins and Vincze, 1993):
Ποιοί είναι οι ανταγωνιστές σήμερα και ποιοί θα είναι στο μέλλον;
Ποιές οι στρατηγικές των κυριοτέρων ανταγωνιστών και οι αντικειμενικοί στόχοι;
Πόσο σημαντική είναι η συγκεκριμένη αγορά για εκείνους;
Ποιά τα πιο σημαντικά πλεονεκτήματα των ανταγωνιστών;
Ποιές οι αδυναμίες τους, που τους καθιστούν "ευάλωτους παίκτες";
Ποιές οι πιθανές αλλαγές στην τακτική τους στο μέλλον;
Ποιά η επίδραση των παραπάνω, συνολικά στην αγορά και σε κάθε έναν ανταγωνιστή ξεχωριστα;
Στο επίπεδο των οικονομικών χαρακτηριστικών της αγοράς, υπάρχουν ερωτήματα που θα μας απασχολήσουν, τόσο στο παρόν επίπεδο της ανάλυσης, όσο και στην συνέχεια, σε εταιρικό επίπεδο. Ενδεικτικά ερωτήματα αποτελούν τα κάτωθι (Thompson and Strickland, 1999):
Μέγεθος της αγοράς.
Ρυθμός ανάπτυξης της αγοράς.
Ο αριθμός ανταγωνιστών και η "κυκλικότητα" της αγοράς.
Ο αριθμός των πελατών και το σχετικό τους μέγεθος.
Τα κανάλια διανομής και η πρόσβαση των πελατών σε αυτά.
Η διαφοροποίηση των προϊόντων του ανταγωνισμού.
Δυνατότητα εισόδου (χαμηλά ή υψηλά εμπόδια) στην αγορά.
Η "κυκλικότητα" της αγοράς, τεκμαίρεται από την παρουσία προϊόντων που βρίσκονται σε μια πορεία συγκομιδής κερδών (harvesting period) και αντικατάστασης τους.
Ενδέχεται, να παρουσιαστεί το λεγόμενο "ανταγωνιστικό τράνταγμα" στην αγορά, όπου οι μικρότερες εταιρείες θα αναγκαστούν, με συμπιεσμένες τις κερδοφορίες τους και καθιστώντας μη ελκυστική την επένδυση στους μετόχους, να αποσυρθούν από αυτή, με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγαλύτερη ακόμη συγκέντρωση (consolidation) των διατιθέμενων προϊόντων, από λιγότερες επιχειρήσεις (Harrison and John, 1998).
Η τεχνολογική υπεροχή των μεγάλων εταιρείων, τους επιτρέπει να δημιουργούν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, με την εισαγωγή καινοτόμων και εξαιρετικά εξειδικευμένων σκευασμάτων. Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι, τα προϊόντα τους να αντικαθιστούν προϊόντα ανταγωνιστών, ενώ αν συνδυάζουν και σχετικά ανταγωνιστική τιμή, τότε το φαινόμενο επιταχύνεται. Το γεγονός αυτό από μόνο του, δεν προϋποθέτει ότι, η καινοτομία είναι και το μοναδικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα που αυτές οι εταιρείες έχουν. Σε συνδυασμό με την ισχυρή γραμμή προϊόντων (products' pipeline) και την επίτευξη διαρκούς τροφοδότησης της αγοράς με καινοτομική δραστηριότητα (innovative activity), τους επιτρέπει να αντιλαμβάνονται τα μυνήματα πρώτοι από τον ανταγωνισμό και να προλαβαίνουν τις εξελίξεις (Kay, 1993). Η προηγούμενη πρόταση, με λίγα λόγια, είναι η επίτευξη του ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος στην αγορά των αγροχημικών, με αρωγό τις τεράστιες δαπάνες σε έρευνα και ανάπτυξη που διατίθενται.
Είναι πασιφανές ότι, η στρατηγική ανάλυση μπορεί να περιέχει τόσες μεταβλητές όσα και τα διαθέσιμα στοιχεία προς ανάλυση. Από εκεί και πέρα, η εύρεση της θέσης μιας εταιρείας συνολικά στην αγορά, δεν αποτελεί και ιδιαίτερα δύσκολη υπόθεση, μια και όπως διαπιστώνεται στην συνέχεια, η εταιρεία έχει επιλέξει να είναι σε αγορές που τα περιθώρια κέρδους της είναι διψήφια και η ίδια συγκαταλλέγεται ανάμεσα στις τρεις ή τέσσερεις πρώτες εταιρείες.
Παρ' όλα αυτά, ο προηγούμενος ισχυρισμός υπόκειται σε θεωρητικό σφάλμα. Για παράδειγμα, αν κανείς επιχειρήσει να πραγματοποιήσει την στρατηγική ανάλυση του εξωτερικού περιβάλλοντος της εταιρείας, τότε θα ήταν δυνατή η εύρεση της θέσης της εταιρείας, βάσει ανάλυσης στρατηγικών ομάδων (strategic groups analysis: SGA), όπως προτείνεται από τους Παπαδάκη (1999: σελ. 83-7) και, Flavian και Polo (1999).
Οι αντικειμενικοί στόχοι της παραπάνω ανάλυσης συνοψίζονται στην εκτίμηση του ανταγωνισμού μεταξύ των εταιρειών, την ανάλυση SWOT, την αξιολόγηση των εκάστοτε επιλεγόμενων στρατηγικών στο χρόνο, την ελκυστικότητα της κάθε στρατηγικής αλλά και την σύνδεση τους με την εταιρική απόδοση, κάθε μιας εταιρείας της αγοράς ξεχωριστά.
Κλείνοντας την παρούσα σύντομη αναδρομή, στις αρχές της επιχειρησιακής στρατηγικής και διοίκησης, όπως αυτές διδάσκονται σε όλα τα κλασσικά προγράμματα ΜΒΑ, μπορώ να πω με σιγουριά ότι μετά από 7 χρόνια γραφής του παραπάνω κειμένου, στα πλαίσια της μεταπτυχιακής μου διατριβής, οι βασικοί άξονες και παράγοντες που παίζουν ρόλο στην πρακτική των επιχειρήσεων, παραμένουν οι ίδιοι.
Τελικά, μετά από όλα αυτά, αναρωτιέμαι μερικές φορές: «Μήπως δεν έχουμε ιδέα περί τίνος πρόκειται όταν μιλάμε για business και ακολουθούμε τον κανόνα κάνε το όπως και ο προηγούμενος(!);»
Η Ελλάς, το Δ.Ν.Τ. και η χρεωκοπία...εν έτει 2010!
Ιδού τα στοιχεία
για την Ελληνική οικονομία, με βάσει τις σημερινές παραδοχές και υποθέσεις των εμπειρογνωμόνων του ΔΝΤ (επισυνάπτεται η σχετική ανακοίνωση της 9/5/2010):
- Η Ελλάς λαμβάνει δάνεια 30 δις € (περίπου 38 δις $), κατ' εξαίρεση από το ΔΝΤ, ίσα με 3.200 φορές τη συμμετοχή της
(ή αλλιώς ποσόστοση της ως μέλος του ΔΝΤ) σε αυτό (το αναλογούν ποσό είναι 935 εκ. €)
για τα επόμενα 3 χρόνια.
Οι δανειστές μας είναι δύο: η ΕΚΤ (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) και το ΔΝΤ. Ο συνολικός δανεισμός ανέρχεται στα 110 δις € (περίπου 145 δις $)
Η Ελλάς έχει να αντιμετωπίσει 3 κύρια προβλήματα:- Αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και της δημοσιονικής
σταθερότητας (διατήρηση του κράτους)
- Αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας (περικοπές μισθών, διαφάνεια, ανάπτυξη (εξαγωγών κλπ), ανταγωνιστικές τιμές)
- Διασφάλιση της σταθερότητας
του
χρηματοπιστωτικού
τομέα (τράπεζες, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα)
- Αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και της δημοσιονικής
- Η Ελλάς αναμένει (επίσημη) ανεργία κοντά στο 15% (το μέγιστο) για τα επόμενα 5 χρόνια (ίσως και περισσότερο)
- Η Ελλάς αναμένει το συνολικό της χρέος (δημοσιονομικό = ομόλογα) να ανέρθει στο 149% του ΑΕΠ για τα επόμενα 5 χρόνια
- Η Ελλάς αναμένει ανάπτυξη του (ονομαστικού) ΑΕΠ από το 2012 και έπειτα (+2.1%) και σταθερά ανοδικό τα επόμενα έτη.
- Η Ελλάς αναμένει μηδενικό (κοντά στο 1%) σχεδόν επίτοκιο δανεισμού, για τις ανάγκες της, λόγω παρέμβασης του ΔΝΤ + ΕΕ.
Με βάσει τις παραπάνω εκτιμήσεις, από το επίσημο ανακοινωθέν του ΔΝΤ, για πρώτη φορά και με εξαίρεση τις εκθέσεις της ΤτΕ (Τράπεζα της Ελλάδος) που κατά καιρούς βλέπουν το φως της δημοσιότητας, είναι η πρώτη φορά που δημοσιεύεται έγκυρη μελέτη (σε χρόνο ρεκόρ) για την οικονομική κατάσταση της χώρας.
Η σημαντικότερη, όλων, έκθεση του Διοικητή της ΤτΕ που συνοψίζει όλα τα γεγονότα σχετικά με την Ελληνική οικονομία και το κράτος (παρατήρηση: αποτελεί έγγραφο κοινοποιημένο πάντα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (δια χειρός Διοικητή της ΤτΕ) Πρωθυπουργό, Υπουργό Οικονομίας & Οικονομικών κλπ), έως και σήμερα αποτελουσε «έγγραφο για τα σκουπίδια», από τους Έλληνες τεχνοκράτες των σχετικών Υπουργείων (link της έκθεσης:
http://www.bankofgreece.gr/BogEkdoseis/ekthdkth2009.pdf).
Η Ελληνική οικονομία (και η κυβέρνηση κατ' επέκταση) αναγκάζεται να ακολουθήσει πιστά, τη σχετική συμφωνία του ΔΝΤ που χαρακτηρίζεται από τις υγιείς δυνάμεις της ευρύτερης Ελληνικής οικονομίας, ως ένα σχέδιο προϋπολογισμού (yearly budget plan) όπου κάθε σοβαρή επιχείρηση έχει και εκτελεί πιστά (ευαγγέλιο) εάν σέβεται τον εαυτό της και θέλει να βρίσκεται στην «αγορά» και τα επόμενα χρόνια (στο μέλλον)!
Οι τεχνοκράτες του ΔΝΤ, που βρίσκονται στο στόχαστρο επιλεγμένων άσχετων δημοσιογράφων + πολιτικών, έχουν πρσφέρει στην Ελληνική οικονομία (κράτος) μια περίοδο χάριτος για να αποφευχθεί η «χρεωκοπία» του. Το αν θα χρεωκοπήσει ή όχι το Ελληνικό κράτος (σημείωση: υπάρχει ο σχετικός κίνδυνος σε πολύ μεγάλο βαθμό) δεν εξαρτάται πλέον από το ΔΝΤ + ΕΕ αλλά από την ίδια την οικονομική (αναπτυξιακή) πολιτική που θα ακολουθήσει η Κυβέρνηση άμεσα (όπως λέγεται και στις πωλήσεις: «εχθές»!)
Για να είμαι πιο ακριβής και πρακτικός (και όχι θεωρητικός όπως έχει σχολιάσει ανώτατο στέλεχος των επιχείρησεων, που σέβομαι και ακούω προσεκτικά τις παρατηρήσεις του), θα παραθέσω σύντομα τις συνέπειες μιας λεγόμενης χρεωκοπίας (ή αλλων σκέψεων όπως: βγαίνουμε από το Ευρώ και την Ε.Ε. και λοιπές ασυναρτησίες!).
Για να είμαι ακόμη πιο ξεκάθαρος, θεωρώ ότι η συζήτηση περί χρεωκοπίας (βγαίνουμε από το Ευρώ, Ε.Ε. κλπ), αποτελεί ανεδαφική προσέγγιση, επικίνδυνη πρακτική αλλά και καταστροφική για την Ελληνική οικονομία, κοινωνία για το καθόλα θεωρούμενο συντεταγμένο Ελληνικό κράτος, όπως το γνωρίζουμε μέχρι σήμερα. Κοινώς η συζήτηση αυτή είναι «βλακωδέστατη» και επικαλούμενος την ρήση του Διοικητή της ΤτΕ, κ.κ. Προβόπουλου στην εκπομπή «Οι Νέοι Φάκελοι» (Α.Παπαχελάς, ΣΚΑΙ), όσοι κάνουν τέτοιες σκέψεις είναι για το «φρενοκομείο»!!!
Πως χρεωκοπεί ένα κράτος (οδηγός για απλούς πολίτες);
- την ημέρα καταβολής μισθών + συντάξεων (τυχαίου μήνα) δεν πιστώνονται οι τραπεζικοί λογαριασμοί των δικαιούχων (υπαλλήλων + μισθωτών [ιδιωτικού+δημόσιου τομέα])
- την ημέρα λήξης των κρατικών ομολόγων (και πληρωμής των κατόχων τους) δεν πιστώνονται οι τραπεζικοί λογαριασμοί των δικαιούχων (ιδιώτες, τράπεζες κλπ)
- την ημέρα που το Ελληνικό κράτος «βγαίνει» στην (παγκόσμια) αγορά να δανειστεί τα επιτόκια δανεισμού (spread) είναι πάνω (όπως και έγινε!) από 1.000 μονάδες (ή 10%) πάνω από το παρεμβατικό επιτόκιο της ΕΚΤ (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) που είναι περίπου στο 1-3% αναλόγως την οικονομική κατάσταση.
την ημέρα δανεισμού/συναλλαγών των τραπεζών από την διατραπεζική αγορά (παγκόσμια) συμβαίνουν τα εξής:- Τα επιτόκια δανεισμού είναι σε πολύ υψηλά επιπεδα (>5-8% ή 500-800 μονάδες βάσης αντίστοιχα) (επιπροσθέτως) σε σχέση με το επιτόκιο δανεισμού του ίδιου του κράτους (= spread). Με απλά Ελληνικά, γιατί να δανεισθούν οι τράπεζες με καλύτερους όρους από το κράτος; Όχι μόνο δεν θα συμβεί αυτό, αλλά οι αγορές θα βάλουν και «καπέλο» επάνω στο spread.
- Οι Ελληνικοί κρατικοί τίτλοι (ομόλογα) που κατέχουν στα χέρια τους έχουν χαρακτηριστεί ως «σκουπίδια» (junk) από την διεθνή αγορά, που σημαίνει ότι ήδη έχει προεξοφληθεί η αποχή των αγοραστών από εκείνα (ή αντίστοιχα η μαζική πώληση τους = με συνέπεια να χάσουν την αξία τους για οποιδήποτε ενδιαφερόμενο αγοραστή/πωλητή).
- Τα επιτόκια δανεισμού είναι σε πολύ υψηλά επιπεδα (>5-8% ή 500-800 μονάδες βάσης αντίστοιχα) (επιπροσθέτως) σε σχέση με το επιτόκιο δανεισμού του ίδιου του κράτους (= spread). Με απλά Ελληνικά, γιατί να δανεισθούν οι τράπεζες με καλύτερους όρους από το κράτος; Όχι μόνο δεν θα συμβεί αυτό, αλλά οι αγορές θα βάλουν και «καπέλο» επάνω στο spread.
- την ίδια περίοδο «δυσκολίας» δανεισμού του κράτους/τραπεζών, οι καταθέτες αποσύρουν μαζικά (ή πάνω από το 40-50% των συνολικών διαθέσιμων καταθέσεων) τις καταθέσεις τους από τις Ελληνικές τράπεζες με αποτέλεσμα να υπάρχει «αντικειμενική» δυσκολία χορηγήσεων (δάνεια) από τις ίδιες τις τράπεζες προς την ευρύτερη οικονομία. Για αυτό το λόγο ό Υπουργός Οικονομίας εγγυήθηκε τις καταθέσεις έως 100.000 € (και μόνο!) και όχι το σύνολο των καταθέσεων.
- την ημέρα που το Ελληνικό κράτος θα ζητήσει την «επαναδιαπραγμάτευση του γενικού χρέους». Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι π.χ. αν χρωστάει 1 € θα πληρώσει τμήμα του και όχι ακέραιο το 1 € ή διαφορετικά θα πληρώσει ακέραιο το 1 € αλλά σε μεγαλύτερο χρόνο από αυτό που είχε συμφωνηθεί με τους πιστωτές της (ημερομηνία λήξεως/πληρωμής των κρατικών ομολόγων) Την τελευταία φορά που έγινε αυτό στην παγκόσμια οικονομία, ήταν από την Αργεντινή που το 2001 προχώρησε σε στάση πληρωμών [ταυτόχρονη είσοδο του ΔΝΤ] λόγω εξωτερικού χρέους περίπου 40 δις $ (το Ελληνικό ονομαστικό χρέος είναι περίπου 307 δις € ή περίπου 10 φορές μεγαλύτερο
[σε δολλάρια] από
αυτό που είχε η Αργεντινή το 2001) και με επαναδιαπραγμάτευση του με όρους 0.40 cents ανά δολάριο. Πρακτικά σημαίνε ότι η Αργεντινή ήρθε σε συμφωνία με τους πιστωτές της για πληρωμή 0.40 cents ανά 1 δολάριο που τους χρωστούσε (με ταυτόχρονη συμφωνία πληρωμής στο ακέραιο των συνολικών της οφειλών αλλά σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου). Όπως λέμε και στην αγορά, αφού μας «έριξαν κανόνι» τουλάχιστον να τα παίρνουμε λίγα λίγα και να μην χάσουμε τα λεφτά μας αν δεν τα χάσουμε τελείως! Δεν υπάρχει όμως (σόφρων) πωλητής που να κάνει business ξανά με αυτόν τον πελάτη! Ο νοών νοείτο!
Οι συνέπειες χρεωκοπίας ενός κράτους, όπως καταλαβαίνει ο καθένας από εμάς που δουλεύει στην ελεύθερη αγορά, είναι οδυνηρές για τους πολίτες του αλλά και την γενικότερη πορεία του έθνους.
Η αποφυγή χρεωκοπίας του Έθνους είναι μονόδρομος και ο καθένας από εμάς, από το πόστο του, πρέπει να κάνει τα αδύνατα δυνατά για να μην φτάσουμε έως εκεί.
Ο δρόμος είναι ανηφορικός αλλά όχι ατέλειωτος. Δεν υπάρχουν περιθώρια για ευχολόγια, παραινέσεις, συμβουλές και διάφορα ευφυολογήματα.
Η σημερινή κατάσταση του Ελληνικού κράτους απαιτεί δραστικές παρεμβάσεις σε όλα τα επίπεδα της οικονομίας, κοινωνίας αλλά και συμπεριφοράς όλων μας. Είμαι πεπεισμένος ότι την λύση θα την δώσουν οι υγιείς δυνάμεις και πάλι. Οι προϋποθέσεις τίθενται από εμάς αλλά και από την ευρύτερη παγκόσμια «κοινωνία» όπου γνωρίζει τι γίνεται σε κάθε γωνιά αυτού του κόσμου. Δεν έχουμε λόγο να πιστεύουμε ότι ό, τι γίνεται στην πατρίδα μας είναι κρυφό. Όπως έλεγαν και οι σοφοί Αρχαίοι Έλληνες «ουδέν κρυπτόν υπό τον Ήλιο».
Όπως και σε κάθε σύγχρονη επιχείρηση, έτσι και στο κράτος, η κεφαλή είναι εκείνη που πρέπει να δώσει το καλό παράδειγμα και να εμπνεύσει τον άνθρωπο ώστε εκείνος να αισθανθεί «μέτοχος» στην προσπάθεια για
ανάπτυξη, ανάκαμψη, επιβίωση και πρόοδο.
Ο χρόνος είναι χρήμα. Το τρίπτυχο της επιτυχίας είναι ένα και μόνο: ΑΝΑΠΤΥΞΗ – ΑΝΑΠΤΥΞΗ – ΑΝΑΠΤΥΞΗ.
Λέμε στις πωλήσεις, όταν οι business πάνε καλά, τότε δεν πειράζει αν δεν προλάβαμε να κάνουμε όλα τα πράγματα σωστά. Αλλά για να πηγαίνουν οι business καλά πρέπει να υπηρετούμε το κράτος (ή την επιχείρηση μας) σαν να είναι το σπίτι μας, σαν να είναι η οικογένειά μας.
Wednesday, 3 February 2010
Greece’s possible defaulting process is making some EU officials losing their sleep.
Greece's possible defaulting process is making some European officials losing their sleep. Someone would ask the real reason behind this. Is EU so sensitive on Greece's public economics? Could it be that the real reasons are deeper than a random accumulation of economic facts leading to international speculation on a nation's ability to finance the economy?
Let me be a little more specific and present you some facts, easy, plain and simple. Greece as one of the historic members of EU entered the EU (old EEC) in 1981 under the presidency of Mr. K. Karamanlis (the greatest politician of modern Greece after the unprecedented E. Venizelos of the late 18th century). Greece has been a close observer of the developments of the oldest version of EU, the European Community of Steel & Coal and due to Greece's political unstable environment in the 60's and 70's. Although great bonds existed between President Karamanlis and Charles De Gaulle at that time Greece was ruled by a regime of military officers known as "Hounta" (from late 1966 to 1974).
Since that time, Greece has been given generously a huge amount of money to have its economy lifted, assist farmers, built roads and other public stimulus measures in order to bring order to its domestic problems and open issues. Greek politicians of the late 30 years failed to properly utilise EU money for the long term benefit of the Greek economy, state and as a result its citizens.
Greek state has become a dinosaur. Bureaucracy, corruption and complex legislation did not let entrepreneurs to unleash their creativity and vision. As the one of the most historic nations in the world, Greeks tended to believe that they did not have to do anything more than its ancient predecessors rather than sit and "milk" fat EU funds. Believe me when I say that Greeks are not lazy, far from it. Greek people work more than any other European nation but do not rip the fruits of their effort due to a rotten political system.
As a result, wealth produced was gathered in the hands of the few. Young people were raised with a vision: "to become public servants" to be able to secure their monthly wages and live happily ever after. Gross Domestic Product (GDP) has risen to almost 285 Bln € and Public debt to more than 300 Bln €.
Is it too much? Well…………………….
for a country that does not have serious heavy industry (we do not produce cars, guns, computers, telephones, mobiles, chemicals, drugs, steel or exploit oil and/or natural gas),
for a country that does not offer incentives to potential domestic and international investors to invest heavily,
for a country that cost of life, reaches and/or exceeds other developed European countries' cost and in some cases the excess is over 20-30%, while at the same time wages are 50% less that average European wages. For example the basic wage is 500-600€ (1.200 € at EU level). Corporate executives are mocked by public state employees for their wages!
for a country that its government's budget relies into an average of 600-900 Mio € of taxes coming from smoking and cigarettes 'consumption,
for a country that its government's budget relies into more than 1 Bln € of taxes from imports of cars and their relevant taxation (customs, special tax on petrol/gas consumption).
for a country that once used to be the leader (worldwide/European) in specific crops (cotton, grains) and self-sufficient in the majority of the remaining crop (fruits, vegetables, corn etc.) and livestock (cattle, dairy, sheep, swine, poultry) production, having >25% of its active working force in the wider Agricultural Economy (now shrinking to 10% and going down!)
for a country that was #1 in the world in the shipping industry, now being in a continuous bleeding situation (more and more Greek ship flags are brought down and move to other countries).
for a country that young couples are getting married over the age of 30 years old, thus adding to the "aging" factor of the Greek nation.
for a country that treats international immigrants (legal or not) like they are inferior citizens. Remember during the past 15.000 years of Greek history, Greeks are renowned for their international spirit and migration into foreign and unknown territories.
for a country that pays pensions and state's employees (among other things) with continuous lending from international markets (only for 2010 it is estimated that the Greek government will borrow somewhere between 50-60 Bln €.
for a country that "produces" young scientists with no future in the job market. Greece still remains UK's "best" supplier in young students who wish to pursue a better future. And one might add why not? It's fine with me!
..................., yes it is too much! It is outrageous!
Do you see where I am getting at?
If I were an EU official, of course I would be very anxious.
Why?
Would you have lent such a problematic "customer"? I do not think so! Well on the other hand, do you think that you would lose you money? The answer is clear: NO! There is no way, that you could lose your money. If anything, Greeks (and Nations) always pay their debts. But would you have lent this money, if you knew that in order to collect your reward (capital+ interest) you would have made a whole nation, suffer even more?
With some quick calculations, only for 2010, planned lending from the Greek government at the amount of 50 Bln €, would generate a yearly amount, at the current rate (if not worsened) of lending: +7%, of >350 Mio €. In a period of 10 years, that is close to 4 Bln €. So Imagine, in ten years time, other things equal, the Greek government (keeping yearly lending at the same amount of 50 Bln €) would have to issue new lending for the same amount and find additional money to repay interests of prior 10 years loans (those money close to 4 Bln €!).
Imagine also that Greek economy is experiencing severe contraction, an issue that no one talks about it, of close to 5% currently and this situation will not considerably improve the next couple of years. This means that GDP is decreasing. Purchasing power is diminishing, consumption is weakening, business activity is deteriorating.
In plain words: Greek state takes new loans to repay older loans.
To take it a step further, currently around 20% of GPD goes to "payments" of older lending. So imagine adding more lent money to an already suffocating public budget. You do the math….
Now that you get a glimpse of Greek economic situation, one might wonder is there any light at the end of this dark tunnel?
Yes there is. The future is bright for the Greek economy as long as we start acting now in a very specific manner. Who should act to reverse this bad situation? Of course the Greek state must act and do it now, without taking into account the political cost and measures that will smoothen public feeling.
Unless specific measures are taken, Greek people will suffer and struggle for survival, in order for the Greek state to find the money and pay its loans (among other things)!
When we plan to lend money, we do not go into the international markets and say, for example, "we want to borrow between 3-5 Bln €" rather be very specific like "we will borrow 3,653 Bln €!" Lenders must know that they are dealing with a serious counterpart here.
When we say that we budget for next year's public revenues, we don't say we will collect somewhere between 500-1000 Bln € from "x" tax. It's a big deviation, don't you think? We need to know exactly, from where, whom and by what means are we planning to do so!
When we say that we have an excess of 60%, arithmetically speaking, than the actual public work force necessary for the state to operate, we do not keep them in place. We let them go. How do we plan to keep this "multinational" workforce get paid, when we do that with systematic lending?
When we say that we have 17% of unemployment rate, we do not go around asking for money for the unemployment stipend (which is 454 € / month, less than 40% of EU average). We create jobs!
When we say that we cannot pay pensions, we first (as government) pay our 5 Bln € debt to the national social agencies. We then sit down and adjust our system for sustainability and justice for all working force.
When we say that we want to become a competitive economy we don't
leave farmers on their own, without guidance, support and on-site help,
hinder investments due to a bureaucratic, heavily corrupted and complex framework,
increase taxes for multinational/international corporations and prevent them from investing in a more competitive Greek economic environment,
we (as government) pay our debts to the business community and be their preferred customer,
let the brightest of our minds leave the country and never come back,
let the country without major infrastructure projects (harbours, railway, motorways, electric power plants, modern airports).
When we say that we are a nation of social responsibility we don't
create "monster cities" where no one wants to live, like the majority of Greek cities,
let older people die in their apartments, lonely and without the proper hospitality
treat immigrants like "slaves",
leave young people with uncertainty about their future and their right to work, create a family and get social recognition,
Say to people, you have to work until you are 70 years old in order to get your rightful pension.
When we say that we are moving towards a "green economy" we don't
let our forests to be destroyed because of private economic interests,
let renewable energy investments "freeze" because we are incapable of setting a flexible and easy set-up system,
let ourselves continue not to have established recycling technology for cities, private homes, businesses and waste management policy,
Stimulate the use of cars, because we also get more taxes from this policy!
It is time, to act. Enough is enough.I reached the age of 32, continuously being under a strict economic environment. I was always being uncertain about tomorrow. The Greek state has done nothing more, than to hurt me and my beloved ones. I am not willing to spare another minute of my life paying others' "incompetency" and "parasitic" behaviour.
Subscribe to:
Posts (Atom)